آموزش وردپرس
خانه / دسته‌بندی نشده / خطرات سمپاشی منازل

خطرات سمپاشی منازل

ورود مواد شیمیایی مضر در محیط زیست موضوعی است که منجر به بحث های زیادی در دهه های اخیر شده است. آفت کش ها و سایر مواد خارجی در محصولات غذایی و آب آشامیدنی همراه با آلاینده های سمی در هوا تهدیدی فوری برای سلامت انسان است . این نیز به خوبی شناخته شده است که بسیاری از آفت کش ها می توانند باعث اثرات بلند مدت و مزمن در انسان شوند، اما مشکل در تعریف قرار گرفتن در معرض و بیماری مزمن وجود دارد، با توجه به وجود یک سری زیادی از متغیرهای مورد نظر، مانند شیوه زندگی، شغل ، ترجیحات رژیم غذایی و سیگار کشیدن، همه موارد برای ایجاد یک رابطه بیماری قرار گرفتن در معرض در تحقیقات اپیدمیولوژیک باید در نظر گرفته شود.. مواد شیمیایی نقش مهمی در تلاش های کشور برای رسیدن به رشد اقتصادی و تحقق اهداف توسعه دارد، اما، کار تا آنجا پیش رفته است که دولت ها برای تامین امنیت غذایی و رشد اقتصادی، استفاده نادرست و بی رویه را که میتواند به سلامت انسان و محیط زیست بیانجامد را در پیش گرفته اند. در این زمینه، مواد شیمیایی یک ماهیت دوگانه دارند؛ آنها می توانند به صورت مفید یا مضر مورد استفاده قرار گیرند ، بسته به عوامل متعددی مانند مقدار که قرار گرفتن در معرض رخ می دهد آفت کش ها مواد شیمیایی رایج مورد استفاده برای از بین بردن انواع زیادی از موجودات زنده ناخواسته، به ویژه در بخش کشاورزی هستند. آنها به طور گسترده در کشاورزی به منظور حفاظت از محصول و در سلامت عمومی در کنترل ناقلین بیماری های عفونی مورد استفاده قرار میگیرند . در برخی از موارد، به علت تداوم طولانی در محیط زیست، آفت کش ها ممکن است اثرات مضر برای سلامتی انسان و محیط زیست را در بر داشته باشد. . مواجهه شغلی معمولا در کارگرانی که در فرایند تولید آفت کش ها و در میان کاربران خاص در بهداشت عمومی (به عنوان مثال، کشنده های حشرات آفات خانه) رخ می دهد. در بخش کشاورزی، قرار گرفتن در معرض آفت کش ها به طور معمول در میان کشاورزان و اعمال حرفه ای از آفت کش هارخ می دهد. با توجه به جمعیت عمومی، افراد ممکن است به باقیمانده سموم در مواد غذایی و آب آشامیدنی به صورت روزانه و یا به پراکندگی آفت کش در مناطق مسکونی سمپاشی شده قرار بگیرند. بیشترین میزان (حدود 75٪) از استفاده از آفت کش در ایالات متحده آمریکا در کشاورزی رخ می دهد. . در کشورهای در حال توسعه، ، انواع سمی تر، پایدار در محیط زیست، و ارزان از مواد شیمیایی به طور گسترده استفاده می شود،.

کشاورزان و کارگران سمپاشی و دفع آفات نسبت به کارگران معمولی غیرکشاورزی با خطر بیشتری در معرض آفت‌کش‌ها قرار می‌گیرند که گروه عمده‌ای از کارگران را تشکیل می‌دهند که به طور مداوم در معرض آفت‌کش‌ها هستند. نوع آفت کش ها، دفعات استفاده و روش مصرف معمولاً با توجه به نوع حشره متفاوت است. استفاده از آفت کش ها یک کار متناوب است در نتیجه، فرکانس و زمان کل قرار گرفتن در معرض برای اکثر کارگران شرکت های سمپاشی به طور کلی بیشتر از کاربردهای آفت کش در سایر صنایع است. استفاده کنندگان اختصاصی آفت کش در بخش بهداشت بیشتر از کشاورزان در معرض آفت کش ها هستند، حتی اگر ممکن است سال های کمتری از آفت کش ها استفاده کنند. بسیاری از مطالعات درمورد قرار گرفتن در معرض آفت‌کش‌ها عمدتاً بر کارگران مزرعه‌ای متمرکز شده‌اند که دارای گواهی استفاده از آفت‌کش‌ها هستند. با این حال، شواهد کافی وجود دارد که نشان می‌دهد قرار گرفتن در معرض آفت‌کش‌ها ممکن است در بین کارگران مزرعه عمومی نباشد و بخش بزرگی از کشاورزان ممکن است مستقیماً در معرض آفت‌کش‌ها نباشند. اخیراً، پتانسیل برخی از آفت کش ها برای عمل به عنوان مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز (EDCs) ارزیابی شده است . این آفت کش ها شامل ترکیبات آلی فلزی خاص و بسیاری از ترکیبات کلر آلی قدیمی هستند که سمی و ماندگار هستند. استفاده از این ترکیبات در بسیاری از کشورها در دهه های 1970 و 1980 ممنوع شد، بنابراین قرار گرفتن در معرض این ترکیبات از آن زمان کاهش یافته است. با این حال، این مواد شیمیایی بسیار پایدار هستند و مقادیر کمی هنوز در محیط وجود دارد. با توجه به عدم قطعیت در مورد مقدار مورد نیاز یک ماده شیمیایی برای تأثیرگذاری، تحقیقات بیشتری برای تعیین بهترین رویکرد مدیریت مورد نیاز است. آفت‌کش‌های دیگری مانند ارگانوفسفره‌ها، کاربامات‌ها، تریازین‌ها و پیرتروئیدها که ماندگاری کمتری دارند و سمیت کمتری نسبت به کلرهای ارگانیک دارند، برای جایگزینی آن‌ها مورد استفاده قرار گرفتند، اما بسیاری از آنها اکنون تایید یا مشکوک هستند که به عنوان مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز عمل می‌کنند . برخی از آفت کش های مختل کننده غدد درون ریز اثرات سمی نشان می دهند که با کاهش دوز کاهش می یابد، تا زمانی که در دوزهای بسیار پایین (اغلب به قسمت در میلیارد یا حتی قسمت در تریلیون)، اثرات آنها افزایش یابد .

سمیت و خطر آفت کش ها

از نظر ایمنی آفت کش ها بین دو کلمه سمیت و ریسک تفاوت وجود دارد. سمیت به توانایی ذاتی سمی یک ماده اشاره دارد . سمیت یک ماده در آزمایشگاه های سم شناسی ارزیابی می شود و به صورت کمی بیان می شود، مانند LD50 یا LC50 (دوز کشنده یا غلظت 50٪، به عنوان مثال، دوز یا غلظتی که در آن یک ماده 50٪ ارگانیسم مرجع را می کشد). خطر (یا ریسک) نه تنها به سمیت یک ماده بستگی دارد، بلکه به احتمال قرار گرفتن در معرض در هنگام استفاده نیز بستگی دارد. به عبارت ساده، سمیت ظرفیت یک ماده برای ایجاد بیماری یا حتی مرگ است، در حالی که خطر (ریسک) ترکیبی از سمیت و قرار گرفتن در معرض است (شکل 1). بنابراین، خطر یک آفت کش خاص به سمیت محصول خاص مورد استفاده و میزان و شکل مواجهه با تجربه بستگی دارد. اطلاعات در مورد سمیت و قرار گرفتن در معرض برای تعیین ریسک مورد نیاز است. به طور معمول، پتانسیل اثرات نامطلوب آفت کش های بسیار سمی برای انسان بیشتر از آفت کش هایی است که سمیت کمتری دارند . با این حال، عوامل دیگری مانند غلظت آفت‌کش در فرمولاسیون، طول مدت قرار گرفتن در معرض آفت‌کش و مسیر ورود به بدن انسان، از اهمیت عمده‌ای در پتانسیل مسمومیت برخوردار هستند . به عنوان مثال، ظرف یک آفت کش بسیار سمی که مهر و موم شده باشد، قبل از شکستن مهر و موم خطر کمی دارد. حتی در مواردی که ظرف باز می شود، خطر کم باقی می ماند، مگر اینکه کاربر نهایی از وسایل حفاظتی استفاده نکند. با این حال، اگر ظرف ترک خورده یا نشتی داشته باشد، یا از وسایل حفاظتی مناسب استفاده نشود، خطر می تواند جدی باشد.

Toxics 04 00001 g001 1024

آفت کش ها ممکن است از طریق مسمومیت یا جراحات به انسان آسیب برسانند. مسمومیت توسط آفت‌کش‌هایی ایجاد می‌شود که بر اندام‌ها یا سیستم‌های داخل بدن تأثیر می‌گذارند، در حالی که آسیب‌ها معمولاً توسط آفت‌کش‌هایی ایجاد می‌شوند که محرک‌های خارجی هستند. برخی از آفت کش ها برای انسان بسیار سمی هستند. و مقادیر کم می تواند اثرات بسیار مضری ایجاد کند. سایر مواد کمتر سمی هستند، اما قرار گرفتن بیش از حد در معرض آنها نیز می تواند مضر باشد. اثرات سمی قرار گرفتن در معرض آفت کش ها می تواند از علائم خفیف مانند تحریک جزئی پوست یا سایر علائم آلرژیک تا علائم شدیدتر مانند سردرد شدید، سرگیجه یا حالت تهوع متغیر باشد. برخی از آفت کش ها، به عنوان مثال، ارگانوفسفره ها، می توانند علائم شدیدی مانند تشنج، کما و احتمالاً مرگ ایجاد کنند. سمیت آفت‌کش‌ها در انسان را می‌توان بر اساس ماهیت قرار گرفتن در معرض، مسیری که از طریق آن قرار گرفتن در معرض آن رخ می‌دهد یا سیستم بدنی که تحت تأثیر قرار می‌گیرد، طبقه‌بندی کرد. به عنوان یک قاعده کلی، هر سمی در صورت بلعیده شدن سمی تر از استنشاق و در صورت استنشاق سمی تر از جذب پوستی است (قرار گرفتن در معرض پوست). برخی از اثرات سمی آفت کش ها با توجه به اینکه به سرعت قابل برگشت هستند و آسیب شدید یا دائمی ایجاد نمی کنند موقتی هستند. برخی از آفت کش ها ممکن است باعث آسیب برگشت پذیر شوند، اما بهبودی کامل ممکن است مدت زمان زیادی طول بکشد. سایر سموم ممکن است اثرات جبران ناپذیری داشته باشند، اگرچه قرار گرفتن در معرض آن کشنده نیست.

طبقه بندی سمیت بر اساس نوع در معرض قرار گرفتن

در موقعیت‌های قرار گرفتن در معرض انسان، سمیت ناشی از آفت‌کش‌ها را می‌توان به سه نوع اصلی تقسیم کرد، بر اساس زمان قرار گرفتن در معرض ، آفت‌کش و سرعت رشد علائم سمی . بنابراین، قرار گرفتن در معرض محیط کار یا محیط ممکن است به صورت حاد، زیر مزمن و مزمن توصیف شود . هنگامی که یک فرد در معرض یک دوز آفت کش قرار می گیرد، بروز آن به عنوان قرار گرفتن در معرض حاد نامیده می شود و اثر آن سمیت حاد نامیده می شود. سمیت حاد به میزان سمی بودن یک آفت کش برای ارگانیسم پس از یک تماس کوتاه مدت اشاره دارد . اگر قرار گرفتن در معرض از طریق تماس با پوست باشد، به عنوان یک رویداد مواجهه پوستی حاد در نظر گرفته می شود و سمیت آن را سمیت پوستی حاد می نامند. به طور مشابه، مواجهه حاد خوراکی به یک دوز واحد از یک آفت کش که از طریق دهان مصرف می شود، و مواجهه حاد استنشاقی به یک دوز منفرد استنشاقی اشاره دارد. سمیت حاد برای توصیف اثرات سمی استفاده می شود که معمولاً بلافاصله یا در عرض یک روز (24 ساعت) پس از قرار گرفتن در معرض ظاهر می شوند. یک ماده فعال با سمیت حاد بالا حتی زمانی که مقدار بسیار کمی جذب شود می تواند کشنده باشد. سمیت حاد یک آفت کش برای اخطار روی برچسب محصول استفاده می شود.

واژه های نمایش داده شده بر روی برچسب محصول بر اساس سمیت حاد محصول آفت کش ها انتخاب می شوند. سمیت Subchronic توانایی یک ترکیب شیمیایی برای ایجاد اثرات بهداشتی سمی برای بیش از یک سال است، در موارد مواجهه مداوم در معرض آفت کش ها که به طور مکرر توسط یک فرد اتفاق می افتد، سمیت را مزمن در نظر میگیرند.

سمیت مزمن توانایی یک آفت کش است تا اثرات نامطلوب سلامتی را در طی یک دوره طولانی، معمولا پس از قرار گرفتن در معرض مکرر یا مداوم ایجاد کند . این نوع سمیت آفت کش ها نه تنها برای عموم مردم، بلکه به کسانی که به طور مستقیم با آفت کش ها کار می کنند، ایجاد نگرانی میکند. در شرایط آزمایشی معمولا پس از یک دوره سه ماه از قرار گرفتن در معرض مداوم یا گاه به گاه اندازه گیری می شود. یک آفت کش که دارای سمیت حاد شدید است، همیشه سمیت مزمن بالا ندارد. همچنین آفت کش ها با سمیت حاد کم، ضرورتا سمیت مزمن کم است. مقدار کمی از سموم دفع آفات ، برای ایجاد بیماری کافی نیست، اما جذب همان مقدار کمی هر روز به طور مداوم می تواند باعث بیماری مزمن جدی یا حتی مرگ شود. اثرات سمیت حاد و سمیت مزمن وابسته به دوز است. دوز بیشتر اثر بیشتردارد. مسمومیت تاخیری ممکن است چند سال پس از قرار گرفتن در معرض یک ماده شیمیایی رخ دهد. یک تمایز عمده این است که یک واکنش سمی تاخیری با عوارض مزمن مشابه نیست.

طبقه بندی سمیت بر اساس مسیر ورود

آفت کش ها می توانند از سه راه متداول وارد بدن انسان شوند: از طریق پوست (تماس)، دهان (بلع) و ریه (استنشاق) (شکل 2). وضعیت ماده شیمیایی، یعنی جامد، مایع یا گاز، بر شانس نفوذ آفت کش به بدن تأثیر می گذارد . محصولات مایع یا گاز می توانند از طریق هر سه مسیر وارد بدن شوند، در حالی که مواد جامد تمایل کمتری برای ورود از طریق ریه دارند. با این حال، اگر ذرات جامد آفت کش به اندازه کافی کوچک باشند یا اگر به اندازه کافی روی پوست باقی بمانند، نفوذ به بدن می تواند به همان روشی که مایعات یا گازها انجام می شود انجام شود. رایج ترین مسیر برای مسمومیت با آفت کش ها در بین مصرف کنندگان معمولی، جذب از طریق پوست است . جذب پوستی ممکن است در نتیجه پاشیده شدن و نشت در هنگام دست زدن به سموم دفع آفات رخ دهد. تا حدی جزئی، جذب پوستی ممکن است در اثر قرار گرفتن در معرض بار زیادی از باقیمانده ها رخ دهد. درجه خطر جذب پوستی به سمیت آفت کش برای پوست، مدت زمان قرار گرفتن در معرض، فرمولاسیون آفت کش و قسمت آلوده بدن بستگی دارد . پودرها، گرد و غبارها و آفت کش‌های دانه‌دار به راحتی از طریق پوست و سایر بافت‌های بدن جذب نمی‌شوند. از سوی دیگر، آفت‌کش‌های مایع حاوی حلال‌ها (به عنوان مثال، حلال‌های آلی) و آفت‌کش‌های مبتنی بر روغن معمولاً سریع‌تر از آفت‌کش‌های خشک جذب می‌شوند. به عنوان مثال، کنسانتره های امولسیون پذیر، حاوی درصد زیادی از ماده سمی در مقدار نسبتا کمی حلال، به راحتی توسط پوست جذب می شوند. برخی از نواحی بدن نسبت به نواحی دیگر مستعد جذب آفت کش ها هستند.

Toxics 04 00001 g002 1024

آفت‌کش‌هایی که از طریق دهان وارد بدن می‌شوند (قرار گرفتن در معرض دهان یا بلعیدن نیز نامیده می‌شوند) ممکن است باعث بیماری جدی، آسیب شدید یا گاهی اوقات حتی مرگ شوند. این محصولات ممکن است سهوا مصرف شوند (مثلاً قرار گرفتن در معرض تصادفی از طریق دهان) یا ممکن است عمداً توسط افرادی که قصد آسیب شخصی را دارند مصرف شوند (یعنی خود مسمومیت عمدی). قرار گرفتن در معرض دهان همچنین زمانی رخ می دهد که دست ها قبل از غذا خوردن یا سیگار کشیدن به درستی شسته نشده باشند. علاوه بر این، آفت کش ها ممکن است به اشتباه بلعیده شوند، زمانی که به طور نامناسب در ظروف غذا نگهداری شوند. موادی که بلعیده می شوند می توانند در امتداد دستگاه گوارش جذب شوند و روده کوچک به عنوان محل اصلی جذب گزارش شده است. هنگامی که جذب می شوند، راه خود را به جریان خون می یابند که از طریق آن می توانند به راحتی در سراسر بدن پخش شوند. . موارد زیادی وجود دارد که افراد در اثر نوشیدن آفت کش ها یا آب ذخیره شده در بطری های آلوده به آفت کش ها مسموم شده اند. مرگ و میر ناشی از مسمومیت با آفت کش ها به طور قابل توجهی به الگوهای خودکشی کمک می کند، به ویژه در مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه. آفت کش هایی که از طریق استنشاق وارد بدن می شوند می توانند آسیب جدی به بینی، گلو و بافت های ریه وارد کنند. جذب سریع آفت کش ها از طریق این مسیر خاص، خطر قرار گرفتن در معرض تنفسی را افزایش می دهد. بیشترین پتانسیل برای مسمومیت از طریق قرار گرفتن در معرض تنفسی با بخارات و ذرات بسیار ریز محلول اسپری است. زمانی که اسپری‌های رقیق با تجهیزات سمپاشی معمولی استفاده می‌شوند، معمولاً قرار گرفتن در معرض آفت‌کش‌ها کم است، زیرا قطرات قطرات بزرگ‌تری تولید می‌شوند. در مقابل، هنگامی که از تجهیزات کم حجم برای اعمال مواد غلیظ استفاده می شود، پتانسیل یک رویداد قرار گرفتن در معرض تنفسی افزایش می یابد زیرا قطرات کوچکتری تولید می شود. کاربرد آفت کش ها در مناطق محدود (به عنوان مثال، گلخانه ها) همچنین به پتانسیل بالایی برای قرار گرفتن در معرض از طریق استنشاق کمک می کند. ماسک‌های تنفسی و گاز می‌توانند در برابر قرار گرفتن در معرض تنفس محافظت کنند. چشم ها به ویژه نسبت به جذب حساس هستند و بنابراین هرگونه تماس آفت کش ها با چشم خطر فوری آسیب، کوری یا حتی گاهی مرگ را به همراه دارد. هنگام اندازه گیری یا مخلوط کردن آفت کش های غلیظ و سمی، حفاظت از چشم همیشه یک پیش نیاز است. همچنین در مواقعی که احتمال قرار گرفتن در معرض اسپری رقیق شده یا گرد و غباری که ممکن است به داخل چشم سرازیر شود، باید از محافظ مناسب چشم استفاده شود. آفت کش ها در فرمول گرانول نیز ممکن است به دلیل اندازه و وزن ذرات منفرد، خطر زیادی برای چشم ایجاد کنند. . بنابراین هر زمان که احتمال تماس سموم با چشم وجود دارد باید از عینک محافظ استفاده کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس مستقیم

سلام

کلیک کنید روی آیکون زیر برای اینکه در تلگرام با ما چت کنید. شما همچنین میتوانید از طریق دکمه های تماس تلفنی و "مشاوره آنلاین" در سایت به طور مستقیم با ما تماس بگیرید .

چت تلگرام